Verbum

мастак, ✂, м.

1. Работнік мастацтва, жывапісец.

   • М.-дэкаратар.

2. Чалавек, які творча працуе ў якой-н. галіне мастацтва.

   • М. слова.

3. перан. Той, хто дасягнуў высокай дасканаласці ў якой-н. справе.

   • М. рабіць чучалы птушак.

|| ж. мастачка, ✂.

|| прым. мастацкі, ✂.

мастапоезд, ✂, м.

Спецыяльны поезд для рамонту і будаўніцтва мастоў і пуцеправодаў.

мастаўшчык, ✂, м.

Тое, што і мостабудаўнік.

мастацкі, ✂.

1. Які мае адносіны да мастацтва, да дзейнасці ў галіне мастацтва.

   • Мастацкае вучылішча.
   • М. кіраўнік тэатра.

2. Які перадае рэчаіснасць у вобразах.

   • Мастацкая літаратура.

3. Які адпавядае патрабаванням мастацтва, эстэтычны, прыгожы.

   • Мастацкія асаблівасці рамана.
   • М. густ.

|| наз. мастацкасць, ✂.

мастацтва, ✂, н.

1. Творчая перадача рэчаіснасці ў мастацкіх вобразах.

   • Творы мастацтва.

2. Галіна творчай мастацкай дзейнасці.

   • Выяўленчае м.
   • Сцэнічнае м.

3. Уменне, майстэрства, тонкае веданне справы.

   • Пеўчае м.
   • Ваеннае м.

◊

• Па ўсіх правілах мастацтва — грунтоўна, захоўваючы ўсе дэталі і тонкасці.

мастацтвазнавец, ✂, м.

Спецыяліст у галіне мастацтвазнаўства.

мастацтвазнаўства, ✂, н.

Навука аб мастацтве (у 2 знач.).

|| прым. мастацтвазнаўчы, ✂.

мастыт, ✂, м.

Запаленне малочнай залозы, грудніца.

|| прым. мастытны, ✂.

масціка, ✂, ж.

1. Густая вязкая маса рознага саставу, якая ўжываецца ў тэхніцы, будаўніцтве.

2. Сумесь для націрання паркетнай падлогі.

3. Пахучая смала некаторых дрэў.

|| прым. масцікавы, ✂ і масцічны, ✂.

• Масцікавая смала.

масцісты, ✂, (спец.).

Добрай чыстай масці (пра каня).