Verbum

марка, ✂, ж.

1. Знак аплаты паштовых і некаторых іншых збораў звычайна ў выглядзе чатырохвугольнай паперкі з абазначэннем цаны і якім-н. малюнкам.

   • Калекцыя марак.

2. Гандлёвы знак, кляймо на вырабах і таварах.

   • Фабрычная м.
   • Трымаць (вытрымліваць) марку (перан. падтрымліваць сваю рэпутацыю).

3. Гатунак, тып вырабу, тавару.

   • М. машыны.
   • М. віна.

4. Грашовая адзінка ў Германіі і ў Фінляндыі.

|| памянш. марачка, ✂.

|| прым. марачны, ✂.

• Марачнае віно.

маркетынг, ✂, м. (спец.).

Сістэма арганізацыі гаспадарчай дзейнасці, заснаваная на вывучэнні рыначнага попыту, магчымасцей збыту прадукцыі, рэалізацыі паслуг.

маркёр​¹, ✂, м.

Асоба, якая прыслужвае і вядзе падлік пры гульні ў більярд.

|| прым. маркёрны, ✂.

маркёр​², ✂, м. (спец.).

Спецыяльнае сельскагаспадарчае прыстасаванне да пасяўнога агрэгата, якім праводзяцца рысы на ворнай зямлі пры пасеве або пасадцы.

• Конны м.

|| прым. маркёрны, ✂.

маркі, ✂.

1. Які лёгка робіцца брудным (пра тканіну, адзенне светлага колеру).

   • М. колер.

2. Такі, ад якога можна забрудзіцца.

   • Маркая праца.

|| наз. маркасць, ✂.

маркіз, ✂, м.

У Заходняй Еўропе: дваранскі тытул, сярэдні паміж графам і герцагам, а таксама асоба, якая мае гэты тытул.

маркіза​¹, ✂, ж.

Жонка або дачка маркіза.

маркіза​², ✂, ж.

Знадворны навес над акном, дзвярыма, балконам для засцярогі ад сонца.

маркізет, ✂, м.

Празрыстая тканіна з тонкай кручанай пражы.

|| прым. маркізетавы, ✂.

• Маркізетавая сукенка.

маркіраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

1. Правесці (-водзіць) баразёнкі маркёрам​².

2. Паставіць (ставіць) маркі (у 2 знач.) на вырабах.

|| наз. маркіраванне, ✂ і маркіроўка, ✂.

|| прым. маркіравальны, ✂.