Verbum

манернічаць, ✂; незак. (разм.).

Ненатуральна паводзіць сябе, крыўляцца.

манерны, ✂.

Ненатуральны, пазбаўлены прастаты.

• М. стыль.

|| наз. манернасць, ✂.

манета, ✂, ж., зб.

Металічны грашовы знак.

• Залатая м.
• Звонкая м. (металічныя грошы звычайна высокай вартасці).
• Адплаціць (плаціць) той жа манетай (перан. адказаць тым ж., такімі ж адносінамі).
• Прыняць за чыстую манету (перан. палічыць праўдай, успрыняць усур’ёз).

|| прым. манетны, ✂.

• М. двор (прадпрыемства, якое вырабляе металічныя грошы, медалі і пад.).

манеўр, ✂, м.

1. Перамяшчэнне баявых сіл з мэтай нанесці ўдар праціўніку.

   • Абходны м.
   • М. партызан.

2. перан. Прыём з мэтай ашукаць, перахітрыць каго-н.

   • Нескладаны м.

3. мн. Тактычныя заняткі вялікай колькасці войск або флоту ва ўмовах, блізкіх да баявых.

   • Вясеннія манеўры.

4. мн. Перамяшчэнне вагонаў і паравозаў на чыгуначных пуцях пры састаўленні паяздоў.

|| прым. манеўровы, ✂.

• М. паравоз.

манеўраваць, ✂; незак.

1. Рабіць манеўр (у 1, 3 і 4 знач.), манеўры.

   • Паравоз манеўруе.

2. Лавіраваць, абыходзіць перашкоду.

   • М. сярод перашкод.

3. перан. Дзейнічаць так, каб ашукаць каго-н., хітрыць (разм.).

   • Няма чаго м.

4. перан., чым. Умела распараджацца чым-н., выкарыстоўваць што-н.

   • М. тэхнікай.

|| зак. зманеўраваць, ✂.

|| наз. манеўраванне, ✂.

манеўраны, ✂.

1. Які вядзецца з прымяненнем манеўру (у 1 знач.), без доўгачасовых умацаванняў.

   • Манеўраная вайна.

2. Здольны хутка мяняць напрамак руху.

   • М. крэйсер.

|| наз. манеўранасць, ✂.

манжэта, ✂, ж.

Прышыты ці прышпілены абшлаг рукава кашулі, блузкі і інш.

|| прым. манжэтны, ✂.

манізм, ✂, м.

Філасофскае вучэнне, якое ў проціл. дуалізму, лічыць асновай свету адзін пачатак — матэрыю або дух.

• Навуковы матэрыялістычны м.

|| прым. маністычны, ✂.

манікюр, ✂, м.

Чыстка і паліроўка ногцяў на пальцах рук.

• Зрабіць м.

|| прым. манікюрны, ✂.

• Манікюрныя нажніцы.

манікюрка, ✂, ж.

Спецыялістка па манікюру.