Verbum

бардо́, нязм., прым. і бардо́вы, ✂.

Цёмна-чырвоны.

• Фарба б.
• Бардовая сукенка.

бар’е́р, ✂, м.

1. Перагародка, якая ставіцца як перашкода на бегавой дарожцы, арэне цырка і інш.

2. Наогул перашкода для чаго-н.

   • Супрацьапоўзневы б.

3. Рыса перад кожным з удзельнікаў дуэлі, якую яны не павінны пераступаць пры стральбе (уст.).

4. перан. Тое, што перашкаджае ажыццяўленню чаго-н., затрымлівае развіццё адпаведнай дзейнасці.

   • Гукавы б.

|| прым. бар’ерны, ✂.

ба́ржа, ✂, ж.

Грузавое несамаходнае судна, звычайна пласкадоннае.

• Везці гравій у баржах.
• Б.-цыстэрна.

|| прым. баржавы, ✂.

баржо́м, ✂, м.

Мінеральная вада як лекавы сродак.

|| прым. баржомны, ✂.

• Баржомныя крыніцы.

ба́рка, ✂, ж.

Грузавое несамаходнае драўлянае пласкадоннае судна (рачное).

• Цягнулі баркі бурлакі.

|| прым. барачны, ✂.

• Б. каркас.

баркаро́ла, ✂, ж.

Лірычная песня венецыянскіх лодачнікаў, а таксама інструментальны ці вакальны твор у стылі такой песні.

барка́с, ✂, м.

1. Вялікая шматвёславая лодка.

2. Невялікі партовы параход або цеплаход, які буксіруе розныя грузавыя судны.

3. У гарбарнай і футравай вытворчасці — цыліндрычны бак для перамешвання скур у вадкасці.

|| прым. баркасны, ✂.

барку́н, ✂, м.

Травяністая кармавая і меданосная расліна сямейства бабовых з белымі і жоўтымі кветкамі.

|| прым. баркуновы, ✂.

бармату́ха, ✂, ж. (разм.).

Спіртны напітак, які вырабляецца саматужным спосабам з хлеба, бульбы, цукру і інш.

ба́рмен, ✂, м.

Афіцыянт у бары​¹ (у 1 знач.), а таксама ўладальнік бара.

|| ж. барменка, ✂.

|| прым. барменскі, ✂.