Verbum

мараходны, ✂.

Які мае адносіны да мараходства, звязаны з мараходствам.

• Мараходнае вучылішча.
• Мараходныя якасці судна.

|| наз. мараходнасць, ✂.

мараходства, ✂, н.

Тое, што і мараплаванне.

марганец, ✂, м.

Хімічны элемент, метал серабрыста-белага колеру.

|| прым. марганцавы, ✂.

марганцавакіслы, ✂:

• марганцавакіслыя солі — чорныя з зялёным адценнем крышталічныя рэчывы, якія растаюць у вадзе.

марганцавы, ✂.

1. гл. марганец.

2. Які змяшчае марганцавую соль.

   • М. раствор.

марганцоўка, ✂, ж. (разм.).

Крышталі марганцавакіслай солі, а таксама раствор гэтых крышталяў, які выкарыстоўваецца як сродак дэзінфекцыі.

маргарын, ✂, м.

Харчовы тлушч, які атрымліваюць з сумесі раслінных тлушчаў з жывёльнымі.

|| прым. маргарынавы, ✂.

• М. завод.

маргарытка, ✂, ж.

Травяністая расліна сямейства складана-кветных з дробнымі ружовымі, белымі і чырвонымі кветкамі.

|| прым. маргарыткавы, ✂.

маргаць, ✂; незак.

1. Міжвольна падымаць і апускаць павекі.

   • М. вачамі.

2. Падаваць знак рухам павек, падморгваць.

   • М. суседу, каб замоўк.

3. перан. Свяціць мігаючым святлом.

   • Лямпачка маргае.

4. перан. Упускаць зручны момант; зяваць.

|| аднакр. маргнуць, ✂.

• Вокам не м.
  1. не падаць віду;
  2. доўга не раздумваць, не вагацца перад тым, як зрабіць што-н.

|| наз. марганне, ✂.

мардабой, ✂, м. (разм.).

Бойка, калатня.

• Пачаўся страшэнны м.