Verbum

кабінет, ✂, м.

1. Пакой для работы, заняткаў.

   • К. дырэктара.
   • К. вучонага.

2. Памяшканне, абсталяванае для якіх-н. спецыяльных заняткаў.

   • Фізічны к.
   • К. роднай мовы і літаратуры.
   • Рэнтгенаўскі к.

3. У некаторых краінах: урад, які складаецца з міністраў.

   • Сфарміраваць к.
   • К. міністраў.

|| прым. кабінетны, ✂.

кабінетчык, ✂, м. (разм. іран.).

Кіраўнік, які адарваўся ад жывой справы, ад вырашэння практычных спраў.

|| ж. кабінетчыца, ✂.

|| прым. кабінетчыцкі, ✂.

каблаграма, ✂, (спец.).

Тэлеграма, перададзеная па падводным кабелі.

кабрыялет, ✂.

1. Лёгкі аднаконны двухколы экіпаж без козлаў з адным сядзеннем.

2. Аўтамабільны кузаў з мяккім адкідным верхам (спец.).

|| прым. кабрыялетны, ✂.

кабура, ✂, ж.

1. Цвёрды чахол для рэвальвера, пісталета.

2. Скураная сумка збоку кавалерыйскага сядла.

кабыла, ✂, ж.

1. Самка каня.

2. Даўней: лаўка, да якой прывязвалі пры пакаранні розгамі ці бізуном.

|| памянш. кабылка, ✂.

кабылка, ✂, ж.

1. гл. кабыла.

2. Драўляная падстаўка пад струны ў струнных музычных інструментах (скрыпцы, балалайцы).

3. Адна з дзвюх пласцінак з калёсікамі ў кроснах, да якіх падвешваюцца ніты.

кава, ✂, ж.

Тое, што і кофе (у 2 знач.).

• Жалудовая к.
• Зварыць каву з малаком.
• Чорная к.

кававарка, ✂, ж.

Тое, што і кафяварка.

|| прым. кававарачны, ✂.

кавадла, ✂, н.

Цяжкая металічная апора асобай формы для ручной коўкі металу.

• Паміж молатам і кавадлам (быць, знаходзіцца; перан.; пра небяспеку, якая пагражае з двух бакоў; кніжн.).

|| памянш. кавадлачка, ✂.

|| прым. кавадлавы, ✂.