Verbum

камандзірскі, ✂.

1. гл. камандзір.

2. перан. Уласцівы камандзіру, начальніцкі.

   • К. голас.
   • К. тон.

камандзірыха, ✂, ж. (разм.).

Жонка камандзіра.

камандны, ✂.

1. гл. каманда.

2. Камандзірскі, які мае адносіны да камандавання.

   • К. пункт.

3. перан. Першынствуючы, пануючы.

   • Каманднае становішча.
   • Камандная вышыня (мясцовасць, якая ўзвышаецца над наваколлем і дае войскам рад пераваг перад праціўнікам, а таксама перан. важнейшыя ўчасткі ў барацьбе за што-н.).

камандор, ✂, м.

1. Вышэйшае званне ў рыцарскім ордэне, а таксама асоба, якая мела такое званне.

2. Кіраўнік спартыўных спаборніцтваў.

   • К. прабегу.

|| прым. камандорскі, ✂.

камандуючы, ✂, м.

Начальнік буйнога вайсковага злучэння.

• К. арміяй.

камар, ✂, м.

Маленькае двухкрылае насякомае-крывасмок з тонкім цельцам і доўгім хабатком.

• К. носа не падточыць (нельга нічога сказаць, бо зроблена вельмі добра; разм.).

|| прым. камарыны, ✂.

камарылля, ✂, ж. (кніжн.).

Група прыдворных, якая ўплывае сваімі інтрыгамі на дзяржаўныя справы ў карыслівых мэтах.

камарынская, ✂, ж.

Руская народная танцавальная песня, а таксама танец пад гэту песню.

камашы, ✂, м.

Тое, што і гамашы.

камбаджыйцы, ✂, м.

Насельніцтва Камбоджы.

|| ж. камбаджыйка, ✂.

|| прым. камбаджыйскі, ✂.