Verbum

развязацца, ✂; зак.

1. Раз’яднацца (аб канцах чаго-н. звязанага).

   • Развязаўся вузел.
   • Хустка развязалася.

2. перан., з кім-чым. Вызваліцца ад таго, што (хто) звязвае, не дае свабоды дзеянням (разм.).

   • Р. з кампаніяй.

|| незак. развязвацца, ✂.

развязаць, ✂; зак.

1. Раз’яднаць канцы чаго-н. звязанага, вызваліць ад розных завязак.

   • Р. вузел.
   • Р. хустку.
   • Р. мяшок.

2. перан. Знішчыўшы перашкоды, даць магчымасць чаму-н. развіцца, разгарнуцца.

   • Агрэсары развязалі вайну (пачалі).
   • Р. ініцыятыву мас.

3. перан. Даць свабоду дзеянняў, вызваліць ад якіх-н. абавязацельстваў (разм.).

   • Р. рукі каму-н.
   • Р. язык каму-н. (прымусіць разгаварыцца).

|| незак. развязваць, ✂.

|| наз. развязка, ✂ і развязванне, ✂.

развязны, ✂.

Залішне вольны, бесцырымонны (чалавек, яго паводзіны).

• Развязныя манеры.
• Паводзіць сябе развязна (прысл.).

|| наз. развязнасць, ✂.

развянчаць, ✂; зак.

Пазбавіць ранейшага прызнання, паказаўшы адмоўныя бакі каго-, чаго-н.

• Р. асобу.
• Р. суб’ектывізм.

|| незак. развенчваць, ✂.

|| наз. развянчанне, ✂.

развярнуцца, ✂; зак.

1. Разваліцца, разбурыцца.

   • Старая хата развярнулася.

2. Павярнуцца, каб змяніць становішча або напрамак свайго руху.

   • Лётчык развярнуўся і паляцеў у бок лесу.

3. Пра наяўнасць месца для пэўных дзеянняў.

   • Там не р., малы ўчастак.

4. Размясціцца ў шырыню па лініі фронту, прыняць баявы парадак (спец.).

|| незак. разварочвацца, ✂.

|| наз. разварот, ✂.

развярнуць, ✂; зак.

1. Разваліць, раскідаць, разбурыць.

   • Р. старую будыніну.
   • Р. бульдозерам зямлю.
   • Бачыш, як развярнула (безас.) выбухам зямлю.

2. Рассунуць, расшырыць.

   • Р. дзірку.

3. Павярнуўшы, змяніць становішча прадмета.

4. Размясціць у шырыню па лініі фронту (спец.).

   • Р. войска.
   • Р. строй.

|| незак. разварочваць, ✂.

|| наз. разварочванне, ✂ і разварот, ✂.

развярстаць, ✂; зак. (афіц.).

Тое, што і размеркаваць (у 1 знач.).

• Р. сродкі.
• Р. грошы на новую будоўлю.

|| незак. развёрстваць, ✂.

развярцець, ✂; зак.

Вызваліць ад абгорткі, раскруціць.

• Р. дзіця.
• Р. палец.
• Р. цукерку.

разгаварыцца, ✂; зак. (разм.).

1. Пачаць гаварыць, захапіцца размовай.

   • Мужчыны больш маўчалі, нарэшце разгаварыліся.

2. Пачаць шчыра гаворку з кім-н.

   • Дзяўчаты разгаварыліся ў дарозе.

разгаварыць, ✂; зак. (разм.).

Выклікаць у кім-н. жаданне ўключыцца ў гаворку, пачаць гаварыць.

• Р. прысутных на сходзе.
• Р. маўчуноў.