Verbum

перакалоць​¹, ✂; зак.

Раскалоць усё, многае.

• П. усе дровы.

|| незак. пераколваць, ✂.

перакалоць​², ✂; зак.

1. Прыкалоць іначай або ў другім месцы.

   • П. значок.

2. Закалоць усіх, многіх.

   • П. свіней.

|| незак. пераколваць, ✂.

пераканальны, ✂ (разм.).

Тое, што і пераканаўчы.

|| наз. пераканальнасць, ✂.

перакананасць, ✂ і пераконанасць, ✂, ж.

Цвёрдая ўпэўненасць у чым-н.

• Сцвярджаць што-н. з вялікай перакананасцю.

перакананне, ✂, н.

1. гл. пераканаць.

2. мн. -яў. Цвёрды, непахісны погляд на што-н., упэўненасць.

   • Адстойваць свае перакананні.

перакананы, ✂.

1. Цвёрда ўпэўнены ў чым-н., які выражае ўпэўненасць.

   • П. ў сваёй праваце.
   • Гаварыць перакананым тонам.
   • Пераканана (прысл.) сцвярджаць.

2. Непахісны ў сваіх поглядах.

   • П. матэрыяліст.

пераканаўчы, ✂.

Які прымушае паверыць у правільнасць, праўдзівасць чаго-н.; пранікнуты сілай перакананасці.

• П. факт.

|| наз. пераканаўчасць, ✂.

пераканацца, ✂; зак.

Упэўніцца ў чым-н., паверыць у што-н.

• П. ў неабгрунтаванасці падазрэнняў.
• Я пераканаўся, што па-другому тут не зробіш.

|| незак. пераконвацца, ✂.

пераканаць, ✂; зак.

1. Прымусіць паверыць чаму-н., упэўніць у чым-н.

   • Яго словы пераканалі нас.
   • Ён пераканаў, што трэба рабіць менавіта так.

2. з інф. або злуч. уступальны. «каб». Угаворамі схіліць да чаго-н., прымусіць зрабіць што-н.

   • П. каго-н. застацца.
   • Трэба п. яго, каб ехаў сёння.

|| незак. пераконваць, ✂.

|| наз. пераконванне, ✂.

|| наз. перакананне, ✂.

перакапаць, ✂; зак.

1. Ускапаць нанава.

   • П. бульбянішча.

2. Падзяліць што-н. ровам, канавай ўпоперак.

   • П. дарогу.

3. перан. У пошуках чаго-н. дэталёва перагледзіць, перабраць паперы, рэчы і пад.

   • Перакапаў усе рэчы ў шуфлядзе.

|| незак. перакопваць, ✂.

|| наз. перакопванне, ✂.