Verbum

разварыцца, ✂; зак.

Варачыся, стаць зусім мяккім або занадта мяккім.

• Бульба надта разварылася, ператварылася ў кашу.

|| незак. разварвацца, ✂.

разварыць, ✂; зак.

Давесці варкай да мяккасці або залішняй мяккасці.

• Р. бульбу.

|| незак. разварваць, ✂.

развар’яваны, ✂.

Які развар’яваўся, раз’юшаны.

• Р. натоўп.

|| наз. развар’яванасць, ✂.

разваявацца, ✂; зак. (разм. жарт.).

Увайшоўшы ў азарт, пачаць шумна паводзіць сябе, буяніць.

развед...

Першая частка складаных слоў са знач.:

• 1) які мае адносіны да разведкі (у 1 знач.), напр. разведпошук;
• 2) які мае адносіны да разведкі (у 2 знач.), напр. разведгрупа, разведдазор, разведузвод;
• 3) які мае адносіны да разведкі (у 4 знач.), напр. разведслужба, разведцэнтр, разведшкола.

разведаць, ✂; зак.

1. што ці аб кім-чым. Даведацца, дазнацца (разм.).

   • Р. планы.
   • Р., калі будзе вяселле.

2. Правесці, зрабіць разведку (у 1 і 2 знач.) чаго-н.

   • Р. размяшчэнне праціўніка.
   • Р. запасы нафты.

|| незак. разведваць, ✂.

|| наз. разведванне, ✂.

|| прым. разведвальны, ✂.

разведвальнік, ✂, м. (спец.).

Той, хто займаецца разведваннем нетраў.

• Інжынер-разведвальнік.

|| прым. разведвальніцкі, ✂.

• Разведвальніцкая партыя геолагаў.

разведка, ✂, ж.

1. Абследаванне чаго-н. са спецыяльнай мэтай.

   • Р. карысных выкапняў.

2. Дзеянні вайсковых груп, дазораў і пад. для атрымання звестак аб праціўніку і мясцовасці, якую ён займае.

   • Пайшлі дабравольцы ў разведку.
   • Паветраная р.
   • У разведку не пойдзеш з кім-н. (таксама перан. пра таго, каму нельга давяраць, на каго нельга поўнасцю разлічваць).

3. Вайсковая група, падраздзяленне і пад., якія збіраюць звесткі аб праціўніку.

   • Камандзір разведкі.

4. Арганізацыя, якая адказвае спецыяльна за вывучэнне эканамічнага і палітычнага жыцця краін, іх ваеннага патэнцыялу і пад.

|| прым. разведачны, ✂.

разведчык, ✂, м.

1. Ваеннаслужачы або работнік разведкі (у 3 і 4 знач.).

2. Спецыяліст па разведцы нетраў, карысных выкапняў.

3. Самалёт або карабель, што вядзе разведку (у 1 і 2 знач.).

|| ж. разведчыца, ✂.

|| прым. разведчыцкі, ✂.

развезці​¹, ✂; зак.

Везучы многае (многіх), даставіць у розныя месцы.

• Р. пошту.
• Р. гасцей.

|| незак. развозіць, ✂.

|| наз. развоз, ✂ і развозка, ✂.

|| прым. развазны, ✂.