Verbum

канспірацыя, ✂, ж.

Метады, якія прымяняюцца падпольнай арганізацыяй для захоўвання ў тайне яе дзейнасці; захоўванне тайны.

• Строгая к.

|| прым. канспірацыйны, ✂.

канстанта, ✂, ж. (спец.).

Пастаянная велічыня.

|| прым. канстантны, ✂.

канстатаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Устанавіць (устанаўліваць) наяўнасць, несумненнасць чаго-н.

• К. факт.

|| наз. канстатацыя, ✂ і канстатаванне, ✂.

канструктар, ✂, м.

1. Спецыяліст, які канструюе (у 1 знач.), стварае канструкцыю чаго-н.

   • К. авіямадэлей.

2. Дзіцячая гульня — набор дэталей для канструявання.

|| прым. канструктарскі, ✂.

• Канструктарскае бюро.

канструктывізм, ✂, м.

Напрамак у мастацтве 20 ст., які імкнецца да максімальнай выразнасці і эканамічнасці форм, да агалення іх тэхнічнай асновы.

|| прым. канструктывісцкі, ✂.

канструктывіст, ✂, м.

Паслядоўнік канструктывізму.

|| ж. канструктывістка, ✂.

|| прым. канструктывісцкі, ✂.

канструктыўны, ✂.

1. Які мае адносіны да канструкцыі (у 1 знач.), патрэбны для канструявання (спец.).

   • Канструктыўныя асаблівасці збудавання.

2. Які складае аснову чаго-н., важны (кніжн.).

   • Канструктыўная прапанова.

|| наз. канструктыўнасць, ✂.

канструкцыя, ✂, ж.

1. Будова, узаемнае размяшчэнне частак якога-н. збудавання, механізма, а таксама само збудаванне, механізм з такім устройствам.

   • К. моста.

2. Размяшчэнне слоў з пункту гледжання іх граматычнай сувязі, граматычная будова словазлучэнняў.

   • К. складанага сказа.
   • Сінтаксічная к.

|| прым. канструкцыйны, ✂.

• Канструкцыйныя матэрыялы.

канструяваць, ✂; незак.

1. Ствараць канструкцыю чаго-н.; будаваць.

   • К. радыёпрыёмнік.

2. Ствараць у пэўным саставе (кніжн.).

   • К. прэзідыум міжнароднага кангрэса.

|| зак. сканструяваць, ✂.

канстытуцыя​¹, ✂, ж.

Асноўны закон дзяржавы, які вызначае асновы грамадскага і дзяржаўнага ладу, сістэму дзяржаўных органаў, правы і абавязкі грамадзян.

• К. Рэспублікі Беларусь.

|| прым. канстытуцыйны, ✂.