Verbum

карцэр, ✂, м.

Памяшканне для часовага адзіночнага зняволення (напр. у турмах, канцлагерах і інш.).

|| прым. карцэрны, ✂.

• К. рэжым.

карчаваць, ✂; незак.

Выкопваць з карэннем.

• К. пні.

|| наз. карчаванне, ✂.

|| прым. карчавальны, ✂.

• Карчавальная машына.

карчага​¹, ✂, ж. (разм.).

Пень, вывернуты з карэннем, корч.

|| памянш. карчажка, ✂.

карчага​², ✂, ж.

1. Вялікая, звычайна з гліны пасудзіна, якая выкарыстоўвалася для трымання він і інш. (уст.).

2. Гляк для мазі.

   • Наліць у карчагу дзёгцю.

|| прым. карчажны, ✂.

карчак, ✂, м. (разм.).

Вывернуты з зямлі корч.

• Выцяў нагу аб к.

карчакаваты, ✂.

1. З вялікай колькасцю карчоў, карчысты (разм.).

   • Карчакаватая дарога.

2. Пра чалавека, яго постаць: каржакаваты (абл.).

   • Тоўсты, к. дзядзька сядзеў на ганку.

|| наз. карчакаватасць, ✂.

карчанець, ✂; незак. (разм.).

Моцна азябшы, траціць адчувальнасць.

• Ногі карчанеюць на холадзе.

|| зак. закарчанець, ✂ і скарчанець, ✂.

карчма, ✂, ж. (уст.).

Заезны дом з начлегам у дарэвалюцыйнай Беларусі, на Украіне і ў Польшчы.

|| прым. карчомны, ✂.

карчмар, ✂, м. (уст.).

Гаспадар карчмы.

|| ж. карчмарка, ✂.

|| прым. карчмарскі, ✂.

карчысты, ✂.

З вялікай колькасцю карчоў, пнёў.

|| наз. карчыстасць, ✂.