Verbum

каруначніца, ✂, ж.

Жанчына, якая вырабляе карункі.

карунд, ✂, м.

Цвёрды мінерал — крышталічны гліназём.

|| прым. карундавы, ✂.

карункі, ✂.

Ажурныя сятчастыя вырабы з ільняных, шаўковых і інш. нітак для аздобы бялізны, адзення і пад.

|| прым. карункавы, ✂.

карупцыя, ✂, ж. (кніжн.).

Подкуп хабарам, прадажнасць службовых асоб, палітычных дзеячаў.

карусель, ✂, ж.

Спецыяльная пляцоўка з сядзеннямі ў форме конікаў, экіпажаў, лодак і інш., якая круціцца вакол сваёй восі і служыць для катання.

|| прым. карусельны, ✂.

карцець, ✂; незак. (разм.).

1. безас. з інфінітывам, са злуч. уступальны. «каб» і без дапаўнення.

   • Пра неадольнае жаданне зрабіць што-н., хацецца.
   • Мне карціць сказаць.
   • Сыну карцела, каб хто быў побач.

2. Не даваць спакою, непакоіць, хваляваць.

   • Не вучоба карціць, а паездка ў горад.

|| наз. карценне, ✂.

карцеч, ✂, ж.

1. Артылерыйскі снарад, начынены круглымі кулямі для масавага паражэння жывой сілы праціўніка на блізкай адлегласці.

2. Буйны шрот для паляўнічага ружжа.

|| прым. карцечны, ✂.

карцёжнік, ✂, м. (разм.).

Заўзяты ігрок у карты.

|| ж. карцёжніца, ✂.

|| прым. карцёжніцкі, ✂.

карціна, ✂, ж.

1. Твор жывапісу, выкананы фарбамі.

   • Карціны мастак М.Савіцкага.

2. Тое, што можна бачыць, уяўляць у канкрэтных вобразах.

   • Карціны прыроды.

3. Адлюстраванне чаго-н. у літаратурным творы.

   • К. бітвы.
   • К. жыцця сялян.

4. Агульны стан, выгляд чаго-н.

   • Клінічная к. захворвання.

5. Частка акта ў драматычным творы, якая патрабуе самастойнай дэкарацыі.

   • Другая к. першага акта.

6. Кінакарціна кінафільм (разм.).

   • У кінатэатры ідзе новая к.

|| памянш. карцінка, ✂.

|| прым. карцінны, ✂.

• Карцінная галерэя.

карцінны, ✂.

1. гл. карціна.

2. перан. Вобразны, выразны, які стварае ўражанне сваёй знешняй прыгажосцю.

   • Карцінная поза.

|| наз. карціннасць, ✂.