Verbum

разбуйніцца, ✂; зак.

Стаць менш буйным, раздзяліцца на менш буйныя адзінкі.

• Гаспадарка разбуйнілася.

|| незак. разбуйняцца, ✂.

|| наз. разбуйненне, ✂.

разбуйніць, ✂; зак.

Зрабіць менш буйным, раздзяліць на менш буйныя адзінкі.

• Р. раён.
• Р. вялікую гаспадарку.

|| незак. разбуйняць, ✂.

|| наз. разбуйненне, ✂.

разбуральнік, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто разбурае што-н.

• Вораг-разбуральнік.
• Р. культуры.

|| наз. разбуральніца, ✂.

|| прым. разбуральніцкі, ✂.

разбуральны, ✂.

Які прыносіць разбурэнне.

• Разбуральная вайна.

|| наз. разбуральнасць, ✂.

разбурчацца, ✂; зак. (разм.).

Пачаць і працягваць бурчаць.

разбурыцца, ✂; зак.

1. Разваліцца, зламацца.

   • Старая хата разбурылася.

2. перан. Парушыцца, разладзіцца.

   • Планы мае разбурыліся.

|| незак. разбурвацца, ✂ і разбурацца, ✂.

|| наз. разбурванне, ✂ і разбурэнне, ✂.

разбурыць, ✂; зак.

1. Б’ючы, ламаючы, знішчыць, ператварыць у руіны.

   • Р. дом.
   • Р. мост.

2. перан. Парушыць, разладзіць, знішчыць.

   • Р. планы непрыяцеля.
   • Р. сям’ю.

|| незак. разбурваць, ✂ і разбураць, ✂.

|| наз. разбурванне, ✂ і разбурэнне, ✂.

разбухлы, ✂.

1. Які павялічыўся ў аб’ёме, набраўшыся вільгаці.

   • Р. гарох.

2. перан. Непамерна павялічаны, раздуты.

   • Разбухлыя штаты.

|| наз. разбухласць, ✂.

разбухнуць, ✂; зак.

1. Набухнуць, раздацца, патаўсцець ад вільгаці.

   • Боты намоклі, разбухлі.
   • Пупышкі на дрэве разбухлі (набухлі).

2. перан. Праз меру павялічыцца, разрасціся.

   • Штаты разбухлі.
   • Папка з дакументамі разбухла.

|| незак. разбухаць, ✂.

разбушавацца, ✂; зак.

1. Пачаць моцна бушаваць.

   • Разбушавалася непагода.

2. Пачаць моцна шумець, буяніць (разм.).

   • Разбушаваўся бацька.