Verbum

кадэт​², ✂, м.

Член канстытуцыйна-дэмакратычнай партыі ў дарэвалюцыйнай Расіі.

|| прым. кадэцкі, ✂.

каёт, ✂, м.

Млекакормячая жывёліна сямейства сабачых, якая водзіцца ў Паўночнай Амерыцы.

|| прым. каётавы, ✂.

кажан, ✂, м.

Лятучая мыш.

• Нячутна носяцца кажаны.

|| прым. кажанны, ✂.

кажурына, ✂, ж. (разм.).

1. Мех аўчыны.

   • Вывернуцца кажурынаю наверх.

2. Кусок аўчыны.

кажух, ✂, м.

1. Доўгая верхняя вопратка з вырабленых аўчын.

   • Пашыць к. з аўчын.

2. Чахол, футляр з жалеза, цэглы, дрэва і пад. для ізаляцыі або засцярогі збудаванняў, механізмаў ці іх частак (спец.).

|| памянш. кажушок, ✂.

|| прым. кажушны, ✂.

каза, ✂, ж.

1. Прыручаны від казлоў (у 1 знач.) з доўгай прамой шэрсцю.

   • К. з казлянятамі.

2. Самка казла.

   • Даіць казу.

3. Заплечныя насілкі для пераносу цэглы на будоўлі (уст.).

4. Двухметровая драўляная мерка ў форме разнятага цыркуля для абмервання зямельных участкаў (разм.).

5. Даўнейшы беларускі калядны абрад.

|| памянш. козачка, ✂.

|| прым. казіны, ✂.

казадой, ✂, м.

Начная птушка з шырокай плоскай галавой.

казак​¹, ✂, м.

1. Даўней на Украіне і ў Расіі: член ваенна-земляробчай абшчыны пасяленцаў на ўскраінах дзяржавы, якія актыўна ўдзельнічалі ў абароне дзяржаўных граніц.

   • Данскія казакі.

2. Селянін, патомак гэтых пасяленцаў (на Доне, на Кубані і ў некаторых іншых мясцовасцях), а таксама радавы вайсковай часці з гэтых сялян.

   • Дывізіі кубанскіх і данскіх казакаў.

◊

• Вольны казак — пра свабоднага чалавека, які ні ад каго не залежыць.

|| памянш. казачок, ✂.

|| прым. казацкі, ✂ і казачы, ✂.

• Казацкі конь.
• Казачая дружына.

казак​², ✂, м.

Танец казачок.

казакін, ✂, м. (уст.).

Мужчынскае верхняе адзенне на апліках, са зборкамі ззаду.

|| прым. казакінны, ✂.