behérrscht
1. a стры́маны, спако́йны
2. adv:
er tritt ~ auf ён трыма́ецца спако́йна
Behérrschung f -
1) вало́данне; панава́нне
2) вы́трымка
behérzigen vt прыма́ць (блі́зка) да сэ́рца; браць пад ува́гу
behérzt a адва́жны, му́жны; рашу́чы
behéxen vt зачаро́ўваць (тс. перан.)
behílflich:
~ sein (D bei D) быць кары́сным, ака́зваць дапамо́гу (каму-н. у чым-н.)
behíndern vt (an D) заміна́ць, перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);
durch etw. (A) behíndert sein [wérden] 1) мець перашко́ду (у чым-н.); 2) быць заня́тым, не мець ча́су
Behínderte sub m, f -n, -n інвалі́д
Behínderung f -, -en перашко́да, абмежава́нне
behórchen vt разм.
1) праслухо́ўваць (сэрца, пульс)
2) падслухо́ўваць, праслухо́ўваць