Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
abcdefghiklmnopqrstuvxz-. 
aäbdefghiklmnoprstuvwz 

ánklingeln vi разм. (bei D) тэлефанава́ць (каму-н.); звані́ць (каму-н.) у дзве́ры

ánklingen* vi гуча́ць, чу́цца

ánklopfen

1. vi пасту́каць (у дзверы);

bei j-m ~ праве́даць каго́-н.; перан. закі́нуць ву́ду, нама́цаць гле́бу

2. vt прыбі́ць, прымацава́ць

ánknipsen vt уключа́ць, запа́льваць (уключальнікам)

ánknöpfen vt прышпі́льваць

ánknüpfen

1. vt

1) прывя́зваць

2) завя́зваць (знаёмства); распачына́ць (размову)

2. vi

1) (an A) зыхо́дзіць (з чаго-н.);

an etw. (A) anknüpfend зыхо́дзячы з чаго́-н.; у су́вязі (з чым-н.)

2) праця́гваць (што-н.)

Ánknüpfungspunkt m -es, -e агу́льны інтарэ́с; кро́пка сутыкне́ння

ánkommen*

1. vi (s)

1) прыязджа́ць, прыхо́дзіць, прыбыва́ць (куды-н. – in D)

2) (auf A) зале́жаць (ад каго-н., чаго-н.), вызнача́цца (кім-н., чым-н.)

3) атрыма́ць ме́сца;

er ist als Árbeiter ángekommen ён уладкава́ўся рабо́чым

4):

es kommt dárauf an… у залежнасці ад абста́він, гэ́та зале́жыць ад…

2. vt апано́ўваць;

die Furcht kam ihm an ім авало́даў страх

ánkoppeln vt тэх. злуча́ць; састыко́ўваць; счэ́пліваць

Ánkömmling m -s, -e пры́хадзень, прые́зджы