Verbum

ánkommen*

1. vi (s)

1) прыязджа́ць, прыхо́дзіць, прыбыва́ць (куды-н. – in D)

2) (auf A) зале́жаць (ад каго-н., чаго-н.), вызнача́цца (кім-н., чым-н.)

3) атрыма́ць ме́сца;

er ist als Árbeiter ángekommen ён уладкава́ўся рабо́чым

4):

es kommt dárauf an… у залежнасці ад абста́він, гэ́та зале́жыць ад…

2. vt апано́ўваць;

die Furcht kam ihm an ім авало́даў страх