Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а б в г д е ё ж з і й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш э я -

пачва́рнасць ж. Hässlichkeit f -, Míssgestalt f -, -en

пачва́рны

1. (вельмі непрыгожы) hässlich;

2. (вельмі кепскі) ábscheulich, geméin

пачу́хацца sich krátzen

пачу́хаць гл. чухаць

пачу́цца

1. (стаць чутным) erschállen* vi (s); vernéhmbar [laut] wérden;

2. (здацца каму-н.) schéinen* vi (s), vórkommen* vi (s);

мне пачу́лася, што … mir schíen es, als ob [dass] …

пачуццё н.

1. (адчуванне) Gefühl n -(e)s; (свядомасць) Sinn m -(e)s;

о́рганы пачуццяў біял. Sínnesorgane pl;

пачуццё сма́ку Geschmáckssinn m;

падма́н пачуццяў псіхал. Sínnestäuschung f;

2. (чаго-н.) Gefühl n -(e)s, -e; Empfindung f -, -en;

пачуццё ўла́снага го́нару Sélbstbewusstsein n -s;

пачуццё сму́тку Mítleid n -(e)s, Mítgefühl n;

пачуццё гу́мару Sinn für Humór

пачуццёвасць ж. Sínnlichkeit f -

пачуццёвы sínnlich;

пачуццёвае ўспрыма́нне sínnliche Wáhrnehmung

пачу́ць

1. (успрыняць слыхам) hören vt; vernéhmen* vt (высок.);

2. (атрымаць звесткі) erfáhren* vt; éine Náchricht bekómmen*

пачці́васць ж.

1. Éhrerbietung f -, Éhrerbietigkeit f -; (высок. – глыбокая пашана) Éhrfurcht f - (да каго-н., чаго-н. vor D);

2. (сціпласць, такт, стрыманасць) Diskretión f -, -en