патрабава́льна
патрабава́льна да само́га сябе́ ánspruchsvoll gégen sich selbst
патрабава́льна
патрабава́льна да само́га сябе́ ánspruchsvoll gégen sich selbst
патрабава́льнасць
патрабава́нне
1. Fórderung
на патрабава́нне каго
выстаўля́ць патрабава́нне éine Fórderung [éinen Ánspruch] erhében
2. (дамаганне, прэтэнзія) Ánspruch
празме́рнае патрабава́нне Ánsinnen
адмо́віцца ад сваі́х патрабава́нняў von séinen Fórderungen [Ánforderungen] Ábstand néhmen
выстаўляць высо́кія патрабава́нні каму
адпавяда́ць высо́кім патрабава́нням den hóhen Ánforderungen entspréchen
3. (дакумент) Bestéllzettel
патрабава́цца erfórderlich [nötig] sein
патрабава́ць
1. fórdern
2. (мець патрэбу) erfórdern
гэ́та патрабу́е ўва́гі das erfórdert Áufmerksamkeit;
патрабава́ць шмат ча́су viel Zeit beánspruchen;
гэ́та патрабу́е тлумачэ́ння das bedárf éiner Erklärung;
3. (выклікаць куды
патра́ва
патрае́нне
патрана́т
патранта́ш
патра́піць
1. (пацэліць) tréffen
патра́піць у цэль das Ziel tréffen
не патра́піць у цэль das Ziel verféhlen;
уда́р патра́піў у цэль
2. (апынуцца) (hín)geráten
куды́ я патра́піў? wo bin ich híngeraten?;
я сюды патра́піў? bin ich hier ríchtig?;
як мне патра́піць туды? wie komme ich hin?