Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а б в г д е ё ж з і й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш э я -

пахалада́нне н. Temperatúrrückgang m -(e)s, -gänge; Ábkühlung f -, -en

пахалада́ць (разм.), пахаладне́ць безас.:

пахаладне́ла es wurde kälter

паха́паць разм. (in Ménge) pácken vt, ergréifen* vt, fássen vt; schnáppen vt (зубамі) (што-н. nach D)

пахарашэ́ць гл. папрыгажэць

пахвала́ ж. Lob m -(e)s; Belóbigung f -;

адгука́цца пра каго-н. з пахвало́й sich lóbend über j-n áussprechen*;

вышэ́й за ўсяля́кую пахвалу́ über álles Lob erháben;

скупы́ на пахвалу́ spársam mit Lob;

раздава́ць пахвалы́ каму-н. j-n lóbpreisen, j-n mit Lóbpreisungen überhäufen; höchstes Lob spénden (D)

пахвалі́цца (чым-н.) práhlen vi (mit D); sich rühmen (G) (высок.); sich brüsten (фанабэрыста)

пахвалі́ць, пахва́льваць гл. хваліць

пахвальба́ ж. разм. Prahleréi f -, -en

пахва́льнасць ж. Löblichkeit f -, -en

пахва́льны

1. (што заслугоўвае пахвалы) lóbenswert, löblich; rühmenswert, rühmlich;

2. (хвалёны) Lob-, lóbend;

пахва́льнае сло́ва Lóbrede f -, -n;

пахва́льны ліст Belóbigungsschreiben n -s, -;

пахва́льная гра́мата Belóbigungsurkunde f -, -n