пала́ць (гарэць)
1. lódern vi, brénnen* vi, in Flámmen stehen* (пра будынак пры пажары); glühen vi (ад жару);
2. (ярка свяціцца) glänzen vi, fúnkeln vi, léuchten vi;
3. (рабіцца чырвоным ад прыліву крыві):
пала́ць ад со́раму vor Scham vergéhen*;
шчо́кі пала́юць (ад жару) die Wángen glühen [brénnen*];
4. перан. (быць ахопленым пачуццём):
пала́ць жада́ннем den brénnenden Wunsch háben, vor Verlángen brénnen*
па́лачка ж.
1. Stöckchen n -s, -, Stäbchen -s, -;
дырыжо́рская па́лачка Dirigéntenstab m -(e)s, -stäbe, Táktstock m -(e)s, -stöcke;
бараба́нная па́лачка Trómmelschlägel -s, -;
чаро́ўная па́лачка Záuberstab m;
2. біял., мед. Baktéri¦e f -, -n, Baktérium n -s, -ri¦en, Bazíllus m -, -llen;
◊
па́лачка-выруча́лачка (гульня) Verstéck mit Ánschlag
пала́ш м. вайск. гіст. Pálasch m -(e)s, -e; Háudegen m -s, -
пала́яцца разм. sich zerstréiten* (з кім-н. mit D);
пала́яцца праз што-н. sich durch etw. (A) auseinánder bríngen lássen*; sich wégen etw. (G) zerstréiten* [verkráchen]
палеанталагі́чны paläontológisch
палеантало́гія ж. Paläontologíe f -
пале́гчы
1. (напр. спаць) sich (schláfen) légen;
2. (пра збажыну) sich légen;
3. (быць забітым у баі) fállen* vi (s)
пале́гчыць
1. erléichtern vt;
пале́гчыць пра́цу die Árbeit erléichtern;
2. (боль і г. д.) míldern vt, líndern vt
палемізава́ць polemisíeren vi