Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

занаве́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да занавесіць.

зана́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да занадзіць.

зана́дзіць, ‑наджу, ‑надзіш, ‑надзіць; зак., каго.

Разм. Прывабіць падкормкай, прынадай. І з вудай дзядзька шчасце мае: Язёў занадзіць і кілзае. Колас.

зана́дта, прысл.

Задужа, залішне, празмерна. На першы погляд хлопчык здаваўся занадта ціхім, бездапаможным. Гамолка.

зана́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Размяшчэнне паясамі, зонамі. Занальнасць кліматычных умоў.

зана́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пэўнай зоны, характэрны ёй. Занальная доследная станцыя. Занальны турнір.

занараві́цца, ‑раўлюся, ‑равішся, ‑равіцца.

Зак. да наравіцца.

занара́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад занарадзіць.

занара́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да занарадзіць.

занара́дзіць, ‑раджу, ‑радзіш, ‑радзіць; зак., што.

Выдзеліць, назначыць па нараду. Занарадзіць матэрыялы для будаўніцтва.