Verbum

заара́ны і заво́раны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад заараць.

зава́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго-што.

1. Хітрасцю прымусіць прыйсці куды‑н., апынуцца дзе‑н. Камандаванне атрада даручыла Вользе завабіць немца ў лес. «Работніца і сялянка».

2. Захапіць, зачараваць сваім хараством; прывабіць. На позніх гатунках спакусліва красаваліся буйныя чырвоныя яблыкі — здавалася, для таго, каб завабіць сюды падарожніка. Колас.

зава́блены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад завабіць.

зава́блівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да завабліваць.

зава́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да завабіць.

зава́блівы, ‑ая, ‑ае.

Які заваблівае; прывабны. Заваблівыя вочы. □ Вялікі заваблівы быў план. Ракітны.

зава́бны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і заваблівы. [Ганна] была так блізка, такая завабная, такая жаданая. Мележ.

завага́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць вагацца.

за́вад, ‑у, м.

У выразе: і заваду няма гл. няма.

зава́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Разм.

1. Загана, недахоп. Гэта толькі мы адны патрапілі, Не хаваючы сваіх завад, Дыктаваць папраўкі геаграфіі І наноў гісторыю каваць. Лужанін.

2. Перашкода. Слабаму жывату і вада — завада. Прыказка.