Verbum

кар’еры́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да кар’ерыст.

кар’еры́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы кар’ерысту. Кар’ерысцкія планы. Кар’ерысцкія мэты.

каржа́к, ‑а, м.

Разм. Каржакаватае дрэва; корч. Стылі, кракталі на сцюжы старыя сосны-каржакі, лускалася ад марозу кара на маладым сасонніку. Пташнікаў. Вялікія вочы жмурыліся ад пільнасці, калі гасіў..[хлапчук] з-за вуха сякераю па ўпартых каржаках. Чорны.

каржакава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць каржакаватага.

каржакава́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Нізкі, з тоўстым сукаватым ствалом (пра дрэва). Дзед заняў пазіцыю пад старым прысадзістым, каржакаватым, як і сам дзед Талаш, дубам. Колас.

2. Невысокі, шыракаплечы, моцнага целаскладу; каранасты (пра чалавека, яго постаць). [Міхей] быў малы супроць сваёй жонкі, але каржакаваты, з сілай у кожным вузле цела — галава ў лобе шырокая, у плячах ёмкі, хаця плечукі прыўзнятыя. Ермаловіч.

каржакаве́ць, ‑ее; незак.

Расці каржакаватым, з нізкім сукаватым ствалом (пра дрэва). Многа дрэў чахне на балоце, не ідуць у рост, а ліпяць, каржакавеюць. Лужанін.

карзі́на, ‑ы, ж.

1. Тое, што і кашолка. З вышак дастала Міхля белую плеценую карзіну. Баранавых.

2. Гандола аэрастата.

3. У баскетболе — сетка на абручы, у якую закідваюць мяч.

каркава́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які закаркоўвае бутэлькі.

каркава́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да каркавальшчык.

каркава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; незак., што.

Закупорваць, затыкаць бутэльку.