Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
авімоу

ухвала, ✂, ж.

Адабрэнне, станоўчая ацэнка.

  • Ківаць галавой у знак ухвалы.

ухваліць, ✂; зак.

Даць станоўчую ацэнку, прызнаць добрым, правільным, дапушчальным.

  • У. задуму.
  • У. план развіцця гаспадаркі.

|| незак. ухваляць, ✂.

|| наз. ухваленне, ✂.

ухвальны, ✂ (разм.).

Які заключае ў сабе, выражае ўхвалу.

  • Ухвальныя словы.