Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
авжзморуыэ

удыгаць, ✂; незак. (разм.).

Старацца задобрыць каго-н. ліслівасцю, падлізвацца, паддобрывацца.

  • Нечага мне перад ім ў.

|| наз. удыганне, ✂.

удых, ✂, м.

Асобнае ўдыханне; проціл. выдых.

  • Зрабіць глыбокі ў.

удыхнуць​1, ✂; зак.

Набраць (у лёгкія паветра) пры дыханні.

  • У. свежае паветра.

|| незак. удыхаць, ✂.

|| наз. удыханне, ✂.

|| прым. удыхальны, ✂.

удыхнуць​2, ✂; зак. (высок.).

Абудзіць у кім-н. што-н. (які-н. настрой, думкі і пад.).

  • У. надзею.
  • У. жыццё ў каго-н. (абудзіць да дзейнасці).