Verbum

мул, ✂, м.

Свойская жывёліна, помесь асла з кабылай; аслюк.

мула, ✂, м.

Служыцель культу ў мусульман.

мулат, ✂, м.

Нашчадак ад шлюбу белага чалавека і негра.

|| ж. мулатка, ✂.

|| прым. мулацкі, ✂.

мулінэ, нескл., н.

Гатунак суканых каляровых нітак для вышывання.

• Вышываць м.

муліца, ✂, ж.

Самка мула.

мулка, безас. у знач. вык.

Цвёрда.

• М. сядзець.

◊

• Мякка сцеле, ды мулка спаць (прыказка; разм. неадабр.) — ужыв. ў дачыненні да таго, хто добры на словах, а не на справе.

мулкі, ✂.

Які муляе, цвёрды.

• Мулкая пасцель.

|| наз. мулкасць, ✂.

мультан​¹, ✂, м.

Баваўняная варсістая тканіна.

|| прым. мультановы, ✂.

• Мультановая сукенка.

мультан​², ✂, м.

Гатунак турэцкага тытуню.

мультфільм, ✂, м.

Скарачэнне: мультыплікацыйны фільм.