Verbum

афе́кт, ✂, м. (кніжн.).

Стан моцнага ўзбуджэння і страта самакантролю.

|| прым. афектыўны, ✂.

афектава́ны, ✂ (кніжн.).

Прасякнуты афектацыяй, з афектацыяй.

• А. тон.

|| наз. афектаванасць, ✂.

афекта́цыя, ✂, ж.

Ненатуральная, звычайна наўмысная ўзбуджанасць у паводзінах, у маўленні.

аферы́ст, ✂, м.

Чалавек, які займаецца афёрамі, прайдзісвет.

|| ж. аферыстка, ✂.

афёра, ✂ і афе́ра, ✂, ж.

Рызыкоўная, нядобрасумленная справа, дзеянне з мэтай нажывы, выгады.