Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

шансанетка, ✂, ж.

  1. Песня жартаўлівага, часта фрывольнага зместу, якая выконваецца ў кафэшантане.

  2. Спявачка, якая выконвае такія песні.

|| прым. шансанетны, ✂.

шантаж, ✂, м.

Непрыстойныя дзеянні, пагроза выкрыцця або паведамленне якіх-н. непажаданых звестак з мэтай вымагання чаго-н., а таксама ўвогуле пагроза, запалохванне чым-н. з мэтай стварыць выгадныя для сябе абставіны.

|| прым. шантажны, ✂.

шантажыраваць, ✂; незак.

Дамагацца чаго-н. у каго-н. шляхам шантажу.

шантажыст, ✂, м.

Той, хто займаецца шантажом.

|| ж. шантажыстка, ✂.

|| прым. шантажысцкі, ✂.

шантрапа, ✂, ж., зб. (разм. лаянк.).

Пусты, нікчэмны чалавек.

  • Не вадзіся з усякай шантрапой.

шанцаваць, ✂; безас.; незак.

Пра ўдачу ў чым-н.

  • Яму шанцуе ў жыцці.

|| зак. пашанцаваць, ✂.

|| наз. шанцаванне, ✂.

шапавал, ✂, м. (уст.).

Майстар, які вырабляе валеннем шэрсці капелюшы і інш. рэчы.

шапавальны, ✂.

Звязаны з апрацоўкай шэрсці шляхам узбівання, разрыхлення яе.

шапавальня, ✂, ж.

Майстэрня або памяшканне, дзе апрацоўваюць шэрсць для прадзення, валення.

шапацець, ✂; незак.

Абзывацца шолахам, шумець чым-н. сухім або ўтвараць шолах, шум.

  • Шапаціць чарот на беразе возера.
  • Ніва шапаціць спелымі каласамі.

|| наз. шапаценне, ✂.