Verbum

шпага, ✂, ж.

Халодная колючая зброя з прамым доўгім клінком.

• Скрыжаваць шпагі (пачаць паядынак, бой; таксама перан.; кніжн.).

|| прым. шпажны, ✂.

шпагат, ✂, м.

1. Моцная тонкая вяроўка.

2. У гімнастыцы: фігура, пры якой ногі спартсмена, што сядзіць, шырока рассунуты і выцягнуты ў адну прамую лінію.

|| прым. шпагатны, ✂.

шпажыст, ✂, м.

Спартсмен — фехтавальшчык на шпагах.

|| ж. шпажыстка, ✂.

шпак, ✂, м.

Невялікая пералётная птушка атрада вераб’іных з цёмным апярэннем.

|| памянш. шпачок, ✂.

|| прым. шпаковы, ✂ і шпачыны, ✂.

шпаклёўка, ✂, ж. (спец.).

1. гл. шпакляваць.

2. Замазка, якой шпаклююць.

шпакляваць, ✂; незак. (спец.).

Замазваць, запаўняць трэшчыны, шчыліны спецыяльным саставам перад паліроўкай, фарбаваннем.

• Ш. сцены.
• Ш. падлогу.

|| зак. зашпакляваць, ✂.

|| наз. шпакляванне, ✂ і шпаклёўка, ✂.

|| прым. шпаклёвачны, ✂.

• Шпаклёвачныя работы.

шпакоўня, ✂ і шпакоўніца, ✂, ж.

Жыллё для шпакоў у выглядзе невялікай будачкі, прымацаванай на доўгай жэрдцы ці на дрэве каля дома.

|| прым. шпакоўніцкі, ✂.

шпалера, ✂, ж.

1. мн. Матэрыял у выглядзе шырокіх палос узорыстай паперы для абклейкі сцен у жылых памяшканнях.

2. Шарэнга войск па баках руху каго-н.

3. Рад дрэў, хмызняку па баках дарогі (спец.).

|| прым. шпалерны, ✂.

шпалы, ✂, ж.

1. Масіўныя папярочныя драўляныя або жалезабетонныя брусы, на якія ўкладваюць рэйкі.

2. адз. Неафіцыйная назва знака адрознення (у выглядзе прамавугольніка) на пятліцах у старшага каманднага саставу Савецкай Арміі да 1943 г. (разм.).

   • З трыма шпаламі на пятліцах.

|| прым. шпальны, ✂.

шпана, ✂, ж., зб. (разм. пагард.).

Злачынцы, жулікі, бадзягі.