Verbum

станіна, ✂, ж. (спец.).

1. Аснова, на якой манціруюцца асобныя часткі машыны або станка.

2. Станок (у 3 знач.), лафет.

|| прым. станінны, ✂.

станісты, ✂.

Стройны, прапарцыянальнага, прыгожага целаскладу.

• Станістая дзяўчына.

|| наз. станістасць, ✂.

станіца, ✂, ж.

Вялікае казацкае паселішча на Доне, Кубані і ў некаторых іншых абласцях.

|| прым. станічны, ✂.

станічнік, ✂, м.

Казак, жыхар станіцы.

|| ж. станічніца, ✂.

станкабудаванне, ✂, н.

Галіна прамысловасці, звязаная з вырабам станкоў.

|| прым. станкабудаўнічы, ✂.

станкабудаўнік, ✂, м.

Спецыяліст у галіне станкабудавання.

станковы, ✂.

Які мае адносіны да выяўленчага мастацтва, творы якога не маюць спецыяльнага дэкаратыўнага і утылітарнага прызначэння.

• Станковае мастацтва.
• Станковая графіка.
• Станковая скульптура.
• С. жывапіс.

становішча, ✂, н.

1. Месцазнаходжанне ў прасторы.

   • Геаграфічнае с. Беларусі.

2. Абставіны грамадскага жыцця, сукупнасць грамадска-палітычных адносін.

   • Міжнароднае с.
   • Эканамічнае с.

3. Абставіны, выкліканыя якімі-н. умовамі.

   • Цяжкае матэрыяльнае с.
   • Нелегальнае с.

4. Пастава цела або яго частак; поза.

   • Ляжачае с.

5. Месца ў грамадстве, роля ў грамадскім жыцці.

   • Службовае с.

6. Распарадак дзяржаўнага, грамадскага жыцця, устаноўленага ўладай.

   • Ваеннае с.
   • Асаднае с.

станок, ✂, м.

1. Машына для апрацоўкі (металу, драўніны і пад.), вырабу чаго-н.

   • Шліфавальны с.
   • Друкарскі с.

2. Назва розных спецыяльных прыстасаванняў, якія маюць выгляд апоры, падстаўкі.

   • С. для прыцэльнай стральбы.
   • С. для прамывання залатога пяску.
   • С. для палатна (у мастакоў).

3. Металічная аснова, на якой мацуюцца гарматы і кулямёты; лафет.

4. Прыстасаванне, у якое ставяць жывёлу (пры лячэнні, дойцы і пад.); стойла (спец.).

|| прым. станковы, ✂ і станочны, ✂.

• Станочнае абсталяванне.

станоўчы, ✂.

1. Які выражае адабрэнне, згоду.

   • С. водзыў.
   • Станоўчая характарыстыка.

2. Які мае дадатныя якасці, які заслугоўвае адабрэння.

   • Станоўчыя вынікі.
   • Станоўчая роля вынаходніцтва.

3. Які характарызуецца дадатнымі якасцямі, рысамі.

   • С. герой п’есы.

|| наз. станоўчасць, ✂.