Verbum

капыціцца, ✂; незак.

Спатыкацца (пра каня).

|| зак. скапыціцца, ✂.

капэла, ✂, ж.

Вялікая музычная група выканаўцаў — хор у спалучэнні з аркестрам.

• Дзяржаўная харавая к.

капюшон, ✂, м.

1. Адкідны галаўны ўбор, прымацаваны ззаду да каўняра верхняга адзення.

   • Паліто з капюшонам.

2. У кобры: верхняя частка тулава, якая пры небяспецы раздзімаецца ў выглядзе дыска (спец.).

|| прым. капюшонны, ✂.

капялюш, ✂, м.

Галаўны мужчынскі ўбор з палямі, жаночы — розных фасонаў.

• Саламяны к.

|| памянш. капялюшык, ✂.

|| прым. капялюшны, ✂.

капялюшнік, ✂, м.

Майстар па вырабу капелюшоў.

|| ж. капялюшніца, ✂.

кафтан, ✂ і каптан, ✂, м.

Даўнейшая мужчынская і жаночая верхняя вопратка з доўгімі поламі.

|| прым. кафтанны, ✂ і каптанны, ✂.

кіпцюр, ✂ і капцюр, ✂, м.

1. Востры загнуты рагавы прыдатак на пальцах птушак, многіх паўзуноў і млекакормячых.

   • Паказаць кіпцюры (перан. пра пагрозу).
   • Трапіць у кіпцюры (перан. пад уладу да каго-н.).

2. Ногаць (разм.).

|| памянш. кіпцік, ✂.

|| прым. кіпцікавы, ✂.

|| прым. кіпцюрны, ✂ і капцюрны, ✂.