Verbum

кіпцюр, ✂ і капцюр, ✂, м.

1. Востры загнуты рагавы прыдатак на пальцах птушак, многіх паўзуноў і млекакормячых.

   • Паказаць кіпцюры (перан. пра пагрозу).
   • Трапіць у кіпцюры (перан. пад уладу да каго-н.).

2. Ногаць (разм.).

|| памянш. кіпцік, ✂.

|| прым. кіпцікавы, ✂.

|| прым. кіпцюрны, ✂ і капцюрны, ✂.