Verbum

калектывізм, ✂, м.

Супольнасць, калектыўны пачатак як прынцып грамадскага жыцця і дзейнасці людзей, супрацьлеглы індывідуалізму.

• Дух калектывізму.

|| прым. калектывісцкі, ✂.

калектывіст, ✂, м.

Прыхільнік калектывізму.

|| ж. калектывістка, ✂.

|| прым. калектывісцкі, ✂.

калектыў, ✂, м.

Група людзей, аб’яднаных агульнай работай, вучобай, агульнымі інтарэсамі.

• Рабочы к.
• К. інстытута.

калектыўны, ✂.

1. Уласцівы калектыву, заснаваны на супольнасці працы, інтарэсаў.

   • К. дух.

2. Агульны, сумесны, які выконваецца калектывам.

   • Калектыўная гаспадарка.

3. Прызначаны для калектыву.

   • Калектыўнае забеспячэнне.

|| наз. калектыўнасць, ✂.

калекцыя, ✂, ж.

Сістэматызаваны набор аднародных прадметаў.

• К. мінералаў.

|| прым. калекцыйны, ✂.

калекцыянер, ✂, м.

Чалавек, які займаецца калекцыяніраваннем.

|| ж. калекцыянерка, ✂.

|| прым. калекцыянерскі, ✂.

калекцыяніраваць, ✂; незак.

Збіраць калекцыю.

• К. манеты.

|| наз. калекцыянерства, ✂ і калекцыяніраванне, ✂.

калена, ✂, н.

1. Сустаў, які злучае бядровую і галёначную косці; месца згібу нагі.

   • Сагнуць нагу ў калене.
   • Мора па к. каму-н. (перан. нічога не страшна, усё ні пачым).

2. Нага ад каленнага сустава да таза.

   • Узяць дзіця на калені.

3. Асобнае звяно, адрэзак у складзе чаго-н., які з’яўляецца злучэннем такіх жа адрэзкаў.

   • К. бамбуку.
   • К. жалезнай трубы.

4. Частка чаго-н. непрамога, сагнутага ад аднаго павароту да другога.

   • К. дарогі.
   • К. ракі.

5. У музычным творы: асобная частка, закончаны матыў.

   • Салавей заспяваў на сем кален.

6. перан. У танцы: асобны прыём, фігура з эфектам.

   • Кадрыля на шаснаццаць кален.
   • Пакаленне ў радаслоўнай.

|| памянш. каленца, ✂.

|| прым. каленны, ✂.

• К сустаў.

календула, ✂, ж.

1. Тое, што і наготкі.

2. Лекавы прэпарат з гэтай расліны.

   • Раствор календулы.
   • Мазь к.

каленкор, ✂, м.

Баваўняная, моцна праклееная тканіна аднаколернай афарбоўкі.

◊

• Іншы каленкор (разм.) — зусім другая справа, іншая размова.

|| прым. каленкоравы, ✂.