Verbum

гуляць, ✂; незак.

1. Забаўляцца цацкамі, пацяшацца (пра дзяцей).

   • Г. з катом.
   • Г. у жмуркі.
   • Дзеці гуляюць у кубікі.
   • Зробіш урокі — можаш г.

2. Хадзіць адпачываючы, прагульвацца.

   • Г. у парку.

3. у што. Праводзіць час за якім-н. спартыўным заняткам.

   • Г. у футбол.

4. перан. Перамяшчацца ў розных кірунках, распаўсюджвацца.

   • Па хаце гуляе вецер.
   • За акном гуляе завіруха.
   • Па твары гуляла усмешка.

5. Мець выхадны дзень, не працаваць.

   • Г. цэлы дзень.

6. Быць свабодным, незанятым (пра зямлю, рэчы і пад.).

   • Агарод гуляе.

7. Весяліцца (з танцамі, песнямі, музыкай).

   • Г. да ночы.
   • Г. вяселле.

8. Быць у блізкіх інтымных адносінах, любіцца (разм.).

◊

• Гуляць з агнём — брацца за рызыкоўную справу, не думаючы аб выніках.

• Гуляць у маўчанку (разм. неадабр.) — ухіляцца ад размовы.

|| зак. пагуляць, ✂ і згуляць, ✂.

|| аднакр. гульнуць, ✂.

|| наз. гульня, ✂ і гулянне, ✂.

гуляш, ✂, м.

Страва з кусочкаў мяса ў соусе.

|| прым. гуляшны, ✂.

гума, ✂, ж.

Эластычны матэрыял, які атрымліваецца шляхам вулканізацыі каўчуку; рызіна.

|| прым. гумавы, ✂.

• Г. мячык (з гумы).
• Гумавая прамысловасць (па вырабу гумы).

гумаваць, ✂; незак.

Насычаць гумай, прарызіньваць.

гуманізм, ✂, м.

1. Гуманнасць, чалавечнасць у грамадскай дзейнасці, у адносінах да людзей.

2. Прагрэсіўны рух эпохі Адраджэння імя вызвалення асобы чалавека ад ідэйнага застою часоў феадалізму і каталіцызму.

|| прым. гуманістычны, ✂.

гуманіст, ✂, м.

Дзеяч або прыхільнік гуманізму.

|| прым. гуманісцкі, ✂.

гуманітарны, ✂.

1. Звернуты да асобы чалавека, да яго правоў і інтарэсаў.

   • Гуманітарныя праблемы.

2. Аб навуках: які звязаны з вывучэннем грамадства, культуры і гісторыі народа ў адрозненне ад прыродазнаўчых і тэхнічных навук.

   • Гуманітарная адукацыя.

|| наз. гуманітарнасць, ✂.

гуманітарый, ✂, м. (кніжн.).

Спецыяліст па гуманітарных навуках.

гуманны, ✂.

Чалавекалюбівы, дабрачынны, прасякнуты павагай да людзей.

• Гуманныя мэты.

|| наз. гуманнасць, ✂.

гумар, ✂, м.

1. Дабрадушна-жартаўлівыя адносіны да чаго-н.

   • Валодаць гумарам.
   • Пачуццё гумару.

2. У мастацтве: паказ якой-н. з’явы ў смешным, камічным выглядзе, калі пры гэтым знешне камічная трактоўка спалучаецца з унутранай сур’ёзнасцю.

   • Аддзел сатыры і гумару ў газеце.

|| прым. гумарыстычны, ✂.