Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмноруыэюя
абвгджзклмнпрстчш

гуны, ✂, м.

Група старажытных цюркскіх плямён, якія ў 2—4 стст. уварваліся ў Еўропу.

|| прым. гунскі, ✂.

гунька, ✂, ж.

  1. Зрэбная посцілка.

  2. Пакрывала для коней, якое закрывае спіну і тулава.

|| прым. гунькавы, ✂.