Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмноруыэюя
абвгджзклмнпрстчш

гуд, ✂, м.

Тое, што і гудзенне.

гудзець, ✂; незак.

Тое, што і гусці.

|| зак. прагудзець, ✂.

|| наз. гудзенне, ✂.

гудок, ✂, м.

  1. Механічны свісток, які падае сігналы.

    • Паравозны г.

  2. Працяжны аднастайны гук свістка ці сірэны.

    • Выходзіць па гудку.

|| прым. гудочны, ✂.

гудраніраваць, ✂; зак. і незак.

Пакрыць (-ываць) гудронам.

  • Г. шашу.

|| зак. загудраніраваць, ✂.

гудрон, ✂, м.

Чорная смалістая маса — астатак, які атрымліваецца пры перагонцы нафты.

|| прым. гудронны, ✂.