Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

граб, ✂, м.

  1. Лісцевае дрэва сямейства бярозавых з рабрыстым ствалом.

  2. толькі адз. Драўніна гэтага дрэва.

    • Зуб’е з грабу.

|| прым. грабавы, ✂.

грабар, ✂, м.

Землякоп.

|| прым. грабарны, ✂ і грабарскі, ✂.

  • Грабарны інструмент.
  • Грабарскае уменне.

грабарка, ✂, ж.

Дрогі для перавозкі зямлі.

грабарства, ✂, н.

Занятак грабара.

|| прым. грабарскі, ✂.

грабеж, ✂, м.

Адкрыты захоп чужой маёмасці, звычайна з прымяненнем сілы.

  • Г. сярод белага дня (таксама перан.).
  • Такая цана — звычайны г.

грабежнік, ✂, м.

Той, хто займаецца грабяжом.

|| ж. грабежніца, ✂.

|| прым. грабежніцкі, ✂.

грабежніцтва, ✂, н.

Грабежніцкія дзеянні.

грабежніцы, ✂.

  1. гл. грабежнік.

  2. Які грабяжом прыводзіць да разарэння.

    • Грабежніцкая вайна.

грабелькі, ✂.

  1. гл. граблі.

  2. Прыстасаванне ў форме грабель на кассі, каб зручней было касіць збожжа.

грабеньчаты, ✂.

Падобны на грэбень (у 1 знач.).

  • Грабеньчатае лісце.