Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

грог, ✂, м.

Гарачы напітак з гарэлкі, рому або каньяку, змяшаны з вадой і цукрам.

|| прым. грогавы, ✂.

грозны, ✂.

  1. Суровы, жорсткі.

    • Г. начальнік.
  2. Які тоіць у сабе пагрозу, небяспечны.

    • Грознае пісьмо.
    • Грозная зброя.
  3. Велічны і страшны (высок.).

    • Грозная сіла.
    • Г. час.

|| наз. грознасць, ✂.

грозьба, ✂, м. (разм.).

Запалохванне, пагроза.

  • Ні просьбаю, ні грозьбаю (прымаўка).

гром, ✂, м.

  1. Грукат, які суправаджае маланку ў час навальніцы.

    • Раскаты грому.
    • Як гром з яснага неба (перан. раптоўна, нечакана).
  2. перан., чаго або які.

    • Модны гул, грукат.
    • Г. апладысментаў.

|| прым. грамавы, ✂.

  • Г. удар.
  • Г. голас (вельмі моцны).

громаадвод, ✂, м.

Тое, што і маланкаадвод.

|| прым. громаадводны, ✂.

громападобны, ✂.

Вельмі гучны, падобны на гукі грому.

  • Г. удар.

гронка, ✂, ж.

Скопішча пладоў, ягад або кветак на адной галінцы.

  • Г. рабіны.

|| прым. гронкавы, ✂.

грос, ✂, м.

Мера падліку: дванаццаць тузінаў (144 штукі) галантарэйных прадметаў.

  • Г. гузікаў.

гросмайстар, ✂, м.

Вышэйшае спартыўнае званне шахматнага (шашачнага) майстра.

|| прым. гросмайстарскі, ✂.

грот​1, ✂, м.

Штучная або прыродная пячора.

  • Штучны г.