Verbum

вытраўляць, ✂; незак.

1. гл. вытравіць.

2. Тое, што і травіць.

вытрусіць, ✂; зак. (разм.).

Трусячы, выкінуць, вытрасці.

• В. попел з люлькі.

|| незак. вытрушваць, ✂.

вытрываць, ✂; зак.

1. Цярпліва перанесці (боль, пакуты і пад.), выцерпець.

2. без дапаўнення. Праявіць вытрымку, сцярпець.

   • Не в. і ўмяшацца ў размову.

вытрыманы, ✂.

1. Строга паслядоўны, устойлівы.

   • В. стыль дэкарацый.

2. Які ўмее валодаць сабой.

   • В. чалавек.

|| наз. вытрыманасць, ✂.

вытрымаць, ✂; зак.

1. Устаяць, стойка перанесці, не паддаўшыся ўздзеянню цяжару, ціску і пад.

   • Плаціна вытрымала напор паводкі.
   • В. асаду.

2. Падвяргаючыся праверцы, аказацца годным.

   • В. прыёмныя экзамены.

3. перан. Праявіць цвёрдасць, не ўступіць.

   • В. свае слова да канца (не адступіць ад сказанага).

4. Пратрымаць дзе-н. на працягу якога-н. часу.

   • В. хворага дома.

5. Доўгім захоўваннем давесці да высокай якасці.

   • В. віно.

6. Пра тыражы кніг, спектаклі: ажыццявіцца, адбыцца ў якой-н. колькасці.

   • Падручнік вытрымаў многа выданняў.
   • П’еса вытрымала некалькі пастановак.

|| незак. вытрымліваць, ✂.

• Не вытрымлівае ніякай крытыкі (перан. нікуды не варта).

вытрымка​¹, ✂, ж.

1. Уменне валодаць сабой, стойкасць, цярплівасць.

   • Праявіць вытрымку.

2. Час, на працягу якога адкрыты аб’ектыў фатаграфічнага апарата.

   • Зняць з вялікай вытрымкай.

вытрымка​², ✂, ж.

Цытата, выпіска.

• В. з даклада.

вытыркнуцца, ✂; зак. (разм.).

Высунуцца, паказацца адкуль-н. знутры.

• В. з акопа.

|| незак. вытыркацца, ✂.

вытыркнуць, ✂; зак. (разм.).

Выставіць, высунуць за межы чаго-н.

• Утварыць выступ.
• Паплавок вытыркнуў з воды.

|| незак. вытыркаць, ✂.

выхавальнік, ✂, м.

Той, хто выхоўвае або выхаваў каго-н.

• Школьны в.

|| ж. выхавальніца, ✂.

|| прым. выхавальніцкі, ✂.