Verbum

вібратар, ✂, м.

Частка прыбора, апарата, у якім могуць узбуджацца рытмічныя ваганні.

|| прым. вібратарны, ✂.

вібрацыя, ✂, ж. (кніжн.).

1. Вагальны рух пругкага цела, дрыжанне.

2. Ваганне вышыні току якога-н. гуку.

|| прым. вібрацыйны, ✂.

вівісекцыя, ✂, ж. (спец.).

Разрэз цела жывых жывёл з навуковай мэтай.

вігонь, ✂, ж.

1. Паўднёваамерыканская млекакормячая жывёліна сямейства лам з тонкай і мяккай шэрсцю, а таксама шэрсць гэтай жывёліны і тканіна з яе.

2. Род пражы з сумесі бавоўны з грубай шэрсцю, а таксама тканіна з яе.

|| прым. вігоневы, ✂.

від​¹, ✂, м.

1. Тое, што адкрываецца перад вачамі, перспектыва, а таксама адлюстраванне яе.

   • В. на мора.
   • Альбом з відамі Каўказа.

2. Тое, што і выгляд (у 1 знач.).

   • Спалоханы в. твару.
   • Стрэльба страціла ўжо былы колер і в.

3. мн., перан. Меркаванні; намер.

   • Віды на ўраджай.
   • Віды на будучае.

◊

• Паставіць на від каму — зрабіць папераджальную заўвагу, вымову.

|| прым. відавы, ✂.

• Відавыя паштоўкі.

від​², ✂, м.

1. Падраздзяленне ў сістэматызацыі, якое ўваходзіць у састаў вышэйшага раздзела — роду.

   • В. раслін.

2. Разнавіднасць, тып.

   • В. паліва.

|| прым. відавы, ✂.

відавочна, прысл.

1. пабочн. сл. Напэўна, відаць, мабыць.

   • Ён, в., да нас сёння не прыедзе.

2. прысл. Яўна, прыметна; адкрыта.

   • Яны робяць усё в.

3. безас. у знач. вык. Ясна, бясспрэчна.

   • Было в., што чалавеку не хапае вопыту ў гэтай справе.

відавочнік, ✂, м.

Сведка якога-н. здарэння, падзеі.

|| ж. відавочніца, ✂.

відавочны, ✂.

1. Яўны, прыметны.

   • Відавочная мана.

2. Бясспрэчны.

   • В. факт.

|| наз. відавочнасць, ✂.

відазмяненне, ✂, н.

1. гл. відазмяніць.

2. Разнавіднасць чаго-н.