Verbum

высадзіцца, ✂; зак.

Выйсці з экіпажа, вагона, судна і пад., прыбыўшы куды-н.

• В. з карабля на бераг.

|| незак. высаджвацца, ✂.

|| наз. высадка, ✂.

высадзіць, ✂; зак.

1. каго (што). Даць магчымасць або прымусіць выйсці з вагона, судна і пад.

   • В. пасажыраў.
   • В. дэсант.

2. Перасадзіць у глебу (пра расаду, саджанцы).

   • В. памідоры з парнікоў.
   • В. кветкі ў грунт.
   • В. што чым.
   • Пасадзіць вакол чаго-н.
   • В. пляцоўку кустамі.

3. Выбіць, выламаць моцным ударам (разм.).

   • В. дзверы.

|| незак. высаджваць, ✂.

|| наз. высаджванне, ✂ і высадка, ✂.

высакагорны, ✂.

Размешчаны ў гарах, у высокай горнай мясцовасці.

• В. раён.

высакамерны, ✂.

Пагардліва-фанабэрысты.

• В. выгляд.

|| наз. высакамернасць, ✂ і высакамер’е, ✂.

высакароддзе, ✂, н.

У царскай Расіі: у спалучэнні з займеннікамі ваша, яго, яе, іх — тытулаванне цывільных чыноўнікаў пятага класа (стацкіх саветнікаў).

высакародны, ✂.

1. З высокімі маральнымі якасцямі, крыштальна чысты, велікадушны.

   • В. чалавек.

2. Узвышаны, асвячоны высокай мэтай.

   • В. ўчынак.
   • Высакародныя мэты.

3. Выключны па сваіх якасцях, прыгажосці.

   • Высакародная прастата ліній.
   • Высакародныя манеры.

4. Ужыв. ў складзе розных тэрмінаў для абазначэння парод, разрадаў, якія чым-н. выдзяляюцца.

   • В. алень.
   • Высакародныя металы (золата, серабро, плаціна).

|| наз. высакароднасць, ✂ і высакародства, ✂.

высакосны:

• высакосны год — кожны чацвёрты год, які мае ў лютым 29, а не 28 дзён.

высалапіць, ✂; зак. (разм.).

Высунуць з рота (язык).

|| незак. высалопліваць, ✂.

высахлы, ✂.

1. Такі, з якога выпарылася вільгаць.

   • Высахлая рэчка.

2. Які ссох, перастаў жыць.

   • Высахлае дрэва.

3. перан. Схуднелы.

   • В. твар.

высачыць, ✂; зак.

Сочачы, адшукаць, раскрыць.

• В. шпіёна.

|| незак. высочваць, ✂.