Verbum

выява, ✂, ж.

1. Тое, што і праява (у 2 знач.).

2. Узнаўленне сродкамі мастацтва вонкавага, пачуццёва-канкрэтнага выгляду з’яў рэчаіснасці.

выявіцца, ✂; зак.

Наглядна праявіцца, стаць яўным.

• Выявіліся недахопы.
• Выявіліся арганізатарскія здольнасці.

|| незак. выяўляцца, ✂.

выявіць, ✂; зак.

Зрабіць уяўным, выкрыць.

• В. талент.
• В. злачынства.

|| незак. выяўляць, ✂.

выясніцца, ✂; зак.

1. Стаць ясным, бясхмарным; распагодзіцца.

   • Неба выяснілася.
   • К вечару выяснілася (стала пагода; безас.).

2. Тое, што і высветліцца.

|| незак. выясняцца, ✂ і выяснівацца, ✂.

выясніць, ✂; зак.

Тое; што і высветліць.

|| незак. выясняць, ✂.

выяўленчы, ✂ (кніжн.).

Які дае магчымасць наглядна паказаць, адлюстраваць што-н.

• Выяўленчыя сродкі.

○

• Выяўленчае мастацтва — назва мастацтва, у творах якога вобраз увасоблены на плоскасці ці ў прасторы (жывапіс, графіка, скульптура, а таксама архітэктура).

|| наз. выяўленчасць, ✂.

выяўны, ✂ (разм.).

1. Відавочны для ўсіх, бясспрэчны.

   • На твары быў в. смутак.

2. Выразны. В. малюнак.

|| наз. выяўнасць, ✂.