Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

вычакаць, ✂; зак.

Наўмысна прамарудзіўшы, дачакацца чаго-н.

  • В. зручны момант.

вычарпальны, ✂.

Усебаковы, поўны, закончаны.

  • В. адказ.
  • Вычарпальна (прысл.) вывучыць пытанне.

|| наз. вычарпальнасць, ✂.

вычарпаць, ✂; зак.

  1. Чэрпаючы, выдаліць, выбраць усё, да канца.

    • В. ваду з вядра.
  2. перан. Зрасходаваць поўнасцю, давесці да канца.

    • В. усе запасы.
    • В. праграму.
  3. перан. Уладзіўшы, вырашыўшы, пакласці канец чаму-н. (кніжн.).

    • Інцыдэнт вычарпаны.

|| незак. вычэрпваць, ✂.

вычарціць, ✂; зак.

Зрабіць чарцёж чаго-н., вырабіць чарчэннем.

  • В. план дома.
  • В. схему.

|| незак. вычэрчваць, ✂.

вычасаць​1, ✂; зак.

Часаннем выдаліць, ачысціць, апрацаваць.

  • В. галаву.
  • В. лён.

|| незак. вычэсваць, ✂.

вычасаць​2, ✂; зак.

Вырабіць часаннем сякерай, склюдам або зрабіць гладкім пры дапамозе часання сякерай, склюдам.

  • В. дошку.

|| незак. вычэсваць, ✂.

вычаскі, ✂.

Тое, што і пачаскі.

  • В. з лёну.

вычвараць, ✂; незак. (разм.).

Рабіць што-н. незвычайнае, непрыстойнае.

  • Што вы тут вычвараеце?
  • В. штукі.

вычварны, ✂.

  1. Мудрагелісты, напышлівы.

    • В. ўбор.
  2. Тое, што і пачварны.

    • Вычварныя прывіды.

|| наз. вычварнасць, ✂.

вычухацца, ✂; зак. (разм.).

Справіцца з цяжкімі абставінамі, хваробай, акрыяць.

  • Так адхварэла на грып, што ледзь вычухалася.