Verbum

умалоць, ✂; зак. (разм.).

З’есці з вялікім апетытам, умяць.

• У. кавалак каўбасы.

уманціраваць, ✂; зак. (спец.).

Манціруючы, уставіць.

• У. датчык.

уматаць, ✂; зак.

1. Абматаць, апавіць некалькі разоў.

   • У. пакунак шпагатам.

2. Матаючы (ніткі) ў клубок, заматаць унутр што-н. пабочнае.

   • У. напарстак у клубок.

3. Намотваючы, змясціць у чым-н., на чым-н.

   • Вялікага матка ў адзін клубок не ў.

|| незак. умотваць, ✂.

умаўчаць, ✂; зак.

Тое, што і умоўчаць.

• У. аб недахопах.

|| наз. умаўчанне, ✂.

умацаванне, ✂, н.

1. гл. умацавацца, -ць.

2. Абарончае збудаванне.

   • Падземныя ўмацаванні.

умацавацца, ✂; зак.

1. Стаць больш моцным, устойлівым.

   • Бераг умацаваўся.
   • Перасаджанае дрэва ўмацавалася ў новым грунце.

2. Размясціцца, стварыўшы сабе абарончыя збудаванні.

   • Часць умацавалася на новым месцы.

3. Стаць больш моцным, здаровым, трывалым.

   • Нервы ўмацаваліся.
   • Здароўе ўмацавалася.
   • Яго становішча ўмацавалася.

4. перан. Стаць цвёрдым, устойлівым, усталявацца, устанавіцца.

   • Калгасы ўмацаваліся.

|| незак. умацоўвацца, ✂.

|| наз. умацаванне, ✂.

умацаваць, ✂; зак.

1. Зрабіць мацнейшым, больш устойлівым.

   • У. дамбы.

2. Стварыць абарончыя збудаванні дзе-н., забяспечыць сродкамі абароны.

   • У. подступы да горада.

3. Зрабіць больш моцным, здаровым, стойкім.

   • Добрае харчаванне і свежае паветра ўмацавалі хворага.
   • У. нервы.
   • У. здароўе.

4. перан. Зрабіць надзейным, цвёрдым, устойлівым.

   • У. сваё становішча.
   • У. дысцыпліну.

|| незак. умацоўваць, ✂.

|| наз. умацоўванне, ✂.

|| наз. умацаванне, ✂.

|| прым. умацавальны, ✂.

• Умацавальныя адкосы.
• Умацавальныя збудаванні.

умелец, ✂, м.

Умелы працаўнік, майстар.

• Народны ў.

умелы, ✂.

Які валодае ўменнем, які паказвае ўменне.

• Умелыя рукі.
• Умелае кіраўніцтва.

умельства, ✂, н.

Уменне, спрыт, здольнасць рабіць што-н. з вялікім майстэрствам.

• У. рук.
• У. кухара.