Verbum

недастатковы, ✂.

1. Невялікі па колькасці, які не адпавядае якім-н. патрэбам; слабы, малы.

   • Недастатковыя сродкі.
   • Н. вопыт.

2. Няпоўны, нездавальняючы; негрунтоўны, несур’ёзны.

   • Недастатковыя веды.

|| наз. недастатковасць, ✂.

• Сардэчная н. (спец.).

недастача, ✂, ж.

1. Адсутнасць патрэбнай колькасці каго-, чаго-н.

   • Н. паліва.

2. Адсутнасць патрэбнай колькасці грошай, маёмасці, выяўленая пры праверцы.

   • Выявіць недастачу.

3. Адсутнасць дастатковых сродкаў на пражыццё, недахоп самага неабходнага.

недасягальны, ✂.

Такі, якога нельга дасягнуць, ажыццявіць.

• Недасягальная мэта.

|| наз. недасягальнасць, ✂.

недасяжны, ✂.

Тое, што і недасягальны.

|| наз. недасяжнасць, ✂.

недатыкальны, ✂.

1. Які ахоўваецца законам ад усякіх замахаў з боку каго-н.

   • Музейныя каштоўнасці недатыкальныя.

2. Які захоўваецца ў цэласці, не падлягае расходаванню.

   • Н. запас.

|| наз. недатыкальнасць, ✂.

недаўменне, ✂, н.

Здзіўленне, сумненне, стан нерашучасці як вынік неразумення чаго-н., няяснасці ў чым-н.

• Быць у недаўменні.

недаўменны, ✂.

Які выяўляе недаўменне, поўны недаўмення.

• Недаўменнае пытанне.

|| наз. недаўменнасць, ✂.

недаўмяваць, ✂; незак.

Знаходзіцца ў недаўменні; выказваць, выяўляць недаўменне.

недахоп, ✂, м.

1. Памылка, хіба; недасканаласць чаго-н.; адмоўная рыса ў каго-н.

   • Выявіць недахопы ў рабоце.

2. Адсутнасць неабходнай колькасці каго-, чаго-н.; патрэба ў кім-, чым-н.

   • Н. урачоў.
   • Н. будаўнічых матэрыялаў.

недаядаць, ✂; незак.

Есці недастаткова; дрэнна харчавацца.

|| наз. недаяданне, ✂.