Verbum

гуказапіс, ✂, м. (спец.).

Запіс спецыяльнымі апаратамі гаворкі або музыкі на плёнку, пласцінку і пад.

• Студыя гуказапісу.

гуказдымальнік, ✂, м. (спец.).

Прыбор для перадачы запісу грамафонных пласцінак на рэпрадуктар радыёпрыёмніка, адаптэр.

гукаізаляцыя, ✂, ж.

Сукупнасць сродкаў і мер, якія забяспечваюць непранікальнасць гукаў і шуму ў памяшканне.

|| прым. гукаізаляцыйны, ✂.

гукамаскіроўка, ✂, ж. (спец.).

Тэхнічныя прыёмы, звязаныя з маскіроўкай гукамі або з маскіроўкай гукаў.

|| прым. гукамаскіровачны, ✂.

гуканепранікальны, ✂.

Які не прапускае гукаў, шумаў, ізаляваны ад іх.

• Гуканепранікальныя сцены.

|| наз. гуканепранікальнасць, ✂.

гуканне, ✂, н. (разм.).

1. Гутарка, гаворка.

2. Кліканне (звычайна ў лесе).

3. Перагукванне, каб сабрацца разам.

○

• Гуканне вясны — старажытны язычніцкі абрад, калі збіралася моладзь, спявала, вадзіла карагоды, закопвала ў зямлю гаршчок з кашай як своеасаблівую ахвяру зямлі.

гукаперайманне, ✂, н.

Узнаўленне голасам або тэхнічнымі сродкамі прыроднага гучання (напр. ку-ку, мяў-мяў), а таксама слова, якое ўтварылася шляхам такога пераймання (напр. квакаць, тупат, грукат).

|| прым. гукапераймальны, ✂.

гукапіс, ✂, м. (спец.).

Сукупнасць прыёмаў для ўзмацнення гукавой выразнасці мастацкага маўлення.

гукаправоднасць, ✂, ж. (спец.).

Здольнасць цела або асяроддзя праводзіць гукі.

гукаправодны, ✂, (спец.).

Які прапускае гукі.