Verbum

расштурхаць, ✂; зак.

1. Адштурхнуць усіх, многіх у розныя бакі.

   • Р. натоўп.

2. Штурхаючы, разбудзіць; раскатурхаць.

|| незак. расштурхваць, ✂.

|| наз. расштурхванне, ✂.

расштурхнуць, ✂; зак. (разм.).

Штурхнуўшы, разняць каго-н.

• Р. задзірыстых хлапчукоў.

|| незак. расштурхоўваць, ✂.

расшукацца, ✂; зак.

Знайсціся пасля пошукаў.

|| незак. расшуквацца, ✂.

|| наз. расшуканне, ✂.

расшукаць, ✂; зак.

Знайсці пасля пошукаў.

• Р. прапаўшую кнігу.

|| незак. расшукваць, ✂.

|| наз. расшукванне, ✂.

расшумецца, ✂; зак. (разм.).

1. Пачаць моцна шумець.

   • Лес расшумеўся.

2. перан. Пачаць моцна крычаць, спрачацца.

   • Дзеці расшумеліся.

расшчабёнка, ✂, ж.

1. гл. расшчабяніць.

2. Дробны шчэбень.

   • Засыпаць брук расшчабёнкай.

расшчабяніць, ✂; зак. (спец.).

Раздрабніць, ператварыць у шчэбень.

• Р. камень.

|| незак. расшчабеньваць, ✂.

|| наз. расшчабёнка, ✂ і расшчабеньванне, ✂.

расшчабятацца, ✂; зак.

1. Пачаць моцна шчабятаць (пра птушак).

   • Ластаўкі расшчабяталіся.

2. перан. Хутка загаварыць, зашчабятаць (звычайна пра дзяцей).

   • Дзеці расшчабяталіся.

расшчадрыцца, ✂; зак.

Праявіць шчодрасць, стаць шчодрым.

|| незак. расшчадрацца, ✂.

расшчаміцца, ✂; зак.

Разняцца, расчапіцца (пра што-н. сашчэмленае).

• Пальцы расшчаміліся.

|| незак. расшчамляцца, ✂ і расшчэмлівацца, ✂.