Verbum

разгульваць, ✂; незак.

Павольна, не спяшаючыся, гуляць, хадзіць для адпачынку.

• Р. у парку.

разгульны, ✂.

Схільны да разгулу (у 2 знач.), папоек; поўны разгулу (у 2 знач.).

• Разгульная кампанія.

|| наз. разгульнасць, ✂.

разгультаіцца, ✂ і разгультаявацца, ✂; зак. (разм.).

Стаць гультаём, разленавацца.

• Зусім разгультаіўся хлопец.

|| незак. разгультайвацца, ✂.

разгуляцца, ✂; зак.

1. Пачаўшы гуляць, захапіцца гульнёй, забавамі, развесяліцца.

   • Разгулялася дзіця.

2. Даць сабе поўную волю; праявіць сябе ў поўную меру сваіх сіл, здольнасцей і жаданняў; разысціся.

   • Футбалісты разгуляліся.

3. Дасягнуць у сваім праяўленні вялікай інтэнсіўнасці, сілы.

   • Разгулялася мяцеліца.
   • Разгулялася стыхія.

разгусціся, ✂; зак. (разм.).

Пачаць гусці не перастаючы.

• Вецер разгуўся.

разгутарыцца, ✂; зак. (разм.).

Завесці гутарку; разгаварыцца.

• Р. па дарозе.

разгушкацца, ✂; зак. (разм.).

Пачаць гушкацца моцна, не спяшаючыся (на гушкалцы).

|| незак. разгушквацца, ✂.

разгушкаць, ✂; зак.

1. Рухаючы з аднаго боку ў другі або зверху ўніз, падштурхоўваючы, прымусіць гушкацца моцна, не спыняючыся.

2. Гушкаючы каго-, што-н., надаць яму сілу інерцыі.

|| незак. разгушкваць, ✂.

|| наз. разгушкванне, ✂.

раздабрэлы, ✂.

Які растаўсцеў; растаўсцелы.

• Раздабрэлая гаспадыня ўвіхалася каля печы.

|| наз. раздабрэласць, ✂.

раздабрэць, ✂; зак.

Тое, што і растаўсцець.